شعری در مورد کرونا بیمار مهلکی که همنان تما نیا را در م

من و کرونا
درگیر کرونا شده این فکر و خیالم
هم فکر خودم هستم و هم اهل و عیالم

هستیم قرنطیه در این خانه ی خاموش
خورشید ندیده به خدا شکل و جمالم

می شویم و می سابم و از ترس کرونا
تا پاک شود دست که بر چهره بمالم

عید آمد و ایام بهار آمد و گلگشت
افسوس که بسته کرونا این پر و بالم

آیم به سراغت، کرونا نفله اگر شد
ای دوست که بی تو نشود شاد خیالم

چون دانه ی اسپند شده طاقت من طاق
بس منتظر شئعله ی یک تکه زغالم

اصغر عاشوری ۲۶اسفند۹۸